Cloud, Squall, Cecil, Zidane, Tidus, Kuja, Kefka, Jecht, Ultimecia en Sephiroth... een aantal namen die RPG-liefhebbers zeker wel kennen. Het zijn allemaal namen van personages uit verschillende Final Fantasy games. Zou het niet vet zijn als deze personages allen in één game zouden verschijnen? Nou, dat is nu dan ook gebeurd!

De Final Fantasy serie gaat al vrij lang mee en bevat dan ook veel delen. Echter is het nooit voorgekomen dat de personages uit verschillende delen samen in één game komen, met kleine uitzonderingen zoals Chocobo Racing en Ehrgeiz daargelaten. Veel fans wilden dit wel graag zien en Square-Enix heeft nu eindelijk geluisterd. We krijgen weliswaar geen pure RPG, maar dat hoeft niet erg te zijn. Wel krijgen we een Fighter met heuse RPG elementen en een lijst van 29 personages om met en tegen te vechten. Klinkt goed, toch? Maar uit ervaring weten we dat zulke games alsnog zwaar kunnen falen. Zou dat bij Dissidia: Final Fantasy ook het geval zijn of heeft Square-Enix toch een pracht product weten te leveren?


Je vraagt je vast af hoe Square-Enix een verhaal wilt maken waar al de personages in passen. Elk personage heeft namelijk een totaal ander verleden, en het lijkt erop dat geen van de Final Fantasy delen echt samenhang met elkaar hebben. Toch is het ze gelukt om een verhaal te verzinnen voor Dissidia: Final Fantasy. Er is een soort universum waar twee goden het balans tussen goed en kwaad in evenwicht houden. Maar als de god Chaos de overhand begint te krijgen, moet de godin Cosmos alles doen om ervoor te zorgen dat het evenwicht weer terug komt. Chaos roept tien slechterikken op en Cosmos doet hetzelfde met tien goederikken. Een heftige strijd barst los, maar het ziet ernaar uit dat het leger van Chaos gaat winnen. De goede helden slaan op de vlucht. Cosmos, die zwaar verzwakt is door het gevecht, vertelt haar leger dat er nog maar één manier is om Chaos tegen te houden: de kristallen. Als alle kristallen gevonden worden, kan Cosmos met nieuwe krachten ten strijde gaan en zal alles weer in orde komen. De helden besluiten om meteen op pad te gaan en gaan ieder hun eigen weg om zo het snelst alle kristallen te vinden. En natuurlijk moeten er alsnog een paar heftige battles worden uitgevochten.

Er is dus zeker een verhaal in Dissidia: Final Fantasy. Het is echter geen echt sterk verhaal. Geeft niet, als de gameplay maar sterk is. En dat is het gelukkig! Maar omdat de gameplay gigantisch is, gaan we het in stappen bespreken. Als je het spel begint, krijg je eerst een tutorial voor je neus geduwd. Hierna kan je kiezen met welk personage uit het leger van Cosmos je wilt spelen. Elk personage heeft een ander verhaal en daarbij ook zijn eigen moeilijkheidsgraad. Heb je een personage gekozen, dan begint zijn of haar verhaal en kom je na een cutscene op een bord terecht. Dit bord stelt een level voor.. Hier en daar staan wat schatkisten, items en vijanden. Je kan zoveel lopen als dat je wil, maar je zal het level met zo min mogelijk aantal stappen willen completen. Er is namelijk een meter in het spel dat kijkt naar hoevaak je moet lopen. Heb je net iets gedaan, zoals tegen een vijand gevochten of een schatkist geplunderd, en zet je dan een stap, dan gaat het metertje omlaag. Hoe hoger deze meter aan het eind nog staat, hoe beter je wordt beloond. Anderzijds word je niet echt gestraft als de meter juist zwaar in het rood staat; het is er puur voor als je een uitdaging wilt en hiervoor mooi beloond wil worden.


Zodra je een tegenstander tegenkomt begint er een gevecht. Je wordt geplaatst in een groot gebied waar je veel ruimte hebt om te bewegen. Er zijn vele verdiepingen om op te staan en daarnaast kan je ook nog eens midden in de lucht vechten. Is dat dan niet teveel ruimte om nog goed te kunnen vechten? In sommige andere games zien we namelijk dat het uren kan duren voordat je de tegenstander tegenkomt. Maar hiervoor heb je in Dissidia de lock-on knop. Met de L-button lock je op de tegenstander of op een speciaal item waar ik het zo over ga hebben. En wat nou als de tegenstander helemaal aan de andere kant van de room staat en je snel naar hem toe wilt? Daarvoor hoef je alleen maar de R button en de driehoeksknop in te drukken om een dash naar je tegenstander te maken. Hierdoor kan de actie altijd lekker snel blijven. Het unieke aan deze Fighter is dat er maar drie soorten aanvallen zijn. Je hebt de Brave-attack, de HP-attack en de EX-attack. De eerste twee soorten aanvallen kan je weer onderverdelen in meerdere andere soorten, maar elk hebben in principe hetzelfde resultaat.

Als speler heb je een HP-balk, wat je gezondheid voorstelt. Komt deze balk op nul te staan, dan ben je verslagen en is het Game Over. Om de HP-balk van je tegenstander leeg te krijgen, moet je HP-attacks (vierkantje) gebruiken. Naast je HP-balk heb je ook een Brave-meter. Je Brave is in principe hoe sterk je bent. Is je Brave slechts 50 punten, dan doe je maar 50 HP schade. Is hij echter 1200 punten hoog, dan krijgt de tegenstander ook zoveel schade toegediend. Om je eigen Brave te verhogen moet je de tegenstander z'n Brave juist verlagen met de Brave-attacks (rondje). Tevens dient de Brave voor een verdediging. Als jouw Brave meter namelijk op nul staat, dan ben je ‘gebroken’ en krijg je volle lading, wat vaak resulteert in een Game Over. Tijdens het vechten vult er langzaam een derde meter: de EX-meter. Om hem sneller te laten vullen kan je een item in het level pakken voor een EX-boost. Deze komt maar om de zoveel tijd tevoorschijn, en er ontstaat vaak een race om dit item te pakken voordat de tegenstander dat doet. Om het makkelijker te kunnen pakken, kan je erop locken zodat je niet de weg kwijt raakt of iets dergelijks. Zodra je EX-meter vol is, kan je in een soort 'rage' komen waardoor je iets sterker bent. Voer je in deze staat een HP-attack succesvol uit, dan doe je een supermove. Hierbij krijg je een quick-time event waarbij je onwijs veel schade kan uitdelen als je het perfect uitvoert. Verder kan je nog ontwijken, springen, op bepaalde punten over muren rennen of over een soort rails grinden. Je blijft dus altijd in beweging en hier en daar maak je zelfs omgevingen kapot.

Het werkt allemaal lekker, maar het vechten is zeker niet van het niveau Street Fighter of een dergelijk spel. Toch heeft het zijn eigen charme, waardoor het zeer vermakelijk is. Maar er is meer wat deze game speciaal maakt. Zoals ik in het begin van deze review zei, zit er in Dissidia RPG-elementen. En niet zo'n klein beetje ook! Door te vechten krijg je Experience Points, waardoor je kan levelen. Maar ook krijg je Gil (de welbekende munteenheid uit de Final Fantasy serie) waarmee je allerlei items kan kopen. Elk item heeft zijn eigen specificaties en kan veel voor het gevecht betekenen. Je zal dus veel in de shop rondhangen om nieuwe items te selecteren en je personage zo te customizen. Ook kan je items unlocken door bepaalde doelen te halen tijdens het vechten. Of wat dacht je van het vinden van voorwerpen in schatkisten en het jatten van tegenstanders. Naast Exp. en Gil verkrijg je ook veel PP. Deze punten kan je in het hoofdmenu uitgeven aan verschillende zaken. Zo kan je nieuwe voices kopen voor je characters, kan je artwork unlocken, maar ook bonussen voor tijdens het vechten of voor bepaalde dagen. Zo kan je een aantal keer het dubbele aantal Exp. krijgen op een dag. Allemaal dingen die je dus kan kopen of unlocken, wat je speelervaring steeds weer anders maakt. Het spel is hier onwijs groot in.


Er is nog veel meer te vertellen, maar dan wordt deze review te groot en het is het gewoon waard om er zelf achter te komen door dit spel te gaan spelen. Wel wil ik nog vertellen dat er een zogenaamde online mode inzit. Echter is dit niet online, maar Ad-Hoc waardoor je iemand met hetzelfde spel in de buurt moet hebben om tegen hem te kunnen spelen. Beetje jammer dat het dus niet daadwerkelijk online is, maar het is beter dan niks. En heb je bijvoorbeeld tegen je vriend Erik gevochten en wil je het nog een keer doen, terwijl hij er niet is? Dan kan je tegen zijn Ghost strijden. Elk tegenstander waar je tegen gevochten hebt, laat een Ghost achter. Je kan dit vergelijken met het Ghost-principe uit racegames. De Ghost van Erik bijvoorbeeld zal zo goed als Erik proberen te spelen, maar wel op zo’n manier dat het niet te voorspelbaar wordt.

Dissidia: Final Fantasy is een totaal andere game dan dat we gewend zijn van de Final Fantasy serie, maar het is zeker wel een goede. Het speelt anders dan de meeste Fighters en dat geeft het een eigen charme. Een leuke gameplay dus, met veel verhaallijnen, coole personages om mee te spelen, prachtige graphics, onwijs veel customize-mogelijkheden, vrijwel elk Final Fantasy personage uit de gehele Final Fantasy serie komt ergens in het spel voor en meer. Het spel kan beter, maar is al vrij goed. De Final Fantasy fans moeten deze nu zeker al hebben en alle andere mensen moeten de game zeker eens proberen. Zo heeft een kennis van me de game terwijl hij niet van gamen houdt en toch speelt hij het spel elk minuut dat het kan. Dat zegt toch genoeg?